Menu+

Loslaten

Gepost op 24-09-2015

detail oma etsEind van de zomer krijg ik een berichtje dat het niet goed gaat met mijn allerliefste oompie. Een aantal weken woon ik bij haar in Twente
Logeren bij je oma die haar laatste fase ingaat…

Loslaten waar je van houdt is niet één van mijn sterkste punten. Nu zal ik wel moeten.

Ik zie dat alles genoeg is geweest en een gezonde, heldere geest ook zijn tijdslimiet heeft.
Ondertussen raakt mijn energie op en ik wil naar huis, maar ik kan haar toch niet achterlaten?

Oma’s buurvrouw ziet mijn spagaat en wijst me er op dat we dezelfde strijd voeren. Het lichaam zegt ‘het is genoeg’, maar je houdt teveel van elkaar om los te laten.
Als oma het niet kan, moet ik het dus doen.
Schets stoelIk pak d’r hand en zeg dat ik terug ga naar Brabant.
Ze fronst met haar ogen dicht.
“Niet fronsen oma. Ik laat je niet in de steek. Maar ik laat je wel los.”
Tussen Oss en Den Bosch piept ze er tussenuit.

Op haar begrafenis lees ik mijn laatste brief aan haar voor.
‘s Avonds ben ik voor een paar dagen in het Drentse bos.
Ik volg workshops, doe een bardienst, een droomschets, zit bij het vuur, o ja.. en ik leer hoelahoepen!
Wat is het toch fijn om bij mensen te zijn met wie je niet altijd hoeft te praten om je te begrijpen. Alles is helemaal prima.
Al zit er nog wel een laatste brief in mijn vest.

Zondagavond deel ik mijn brief met iemand en wil hem daarna in het vuur gooien. Het voorlezen lukt, het afstand nemen nog niet.
Maandag als bijna iedereen weg is, streel ik het papier voordat ie het vuur raakt. Het is mooi en het is goed zo.

Dank je wel oma *blaast kusje*

 

Lees ook:
– Er is iets aan de hand
– Hoofd zoekt tijdschrift
– Bumper
– When love takes over

Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on FacebookEmail this to someone

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *